• Verburch JO15-1 herpakt zich net op tijd

    6 mei 2019
  • Op 4 mei was er in de JO15-hoofdklasse “gewoon” een volledig competitieprogramma alsof er niets aan de hand was op die dag ... En uitgerekend op zo’n dag stond een wedstrijd op de rol die in de heenwedstrijd in Poeldijk in een opgefokt sfeertje verliep en veel gedoe kende op en rond het veld ...

    In een lange colonne trok het Poeldijkse Legioen naar Sportpark Roodemolen in Sassenheim voor de subtopper tegen de lokale grootmacht vv Ter Leede.
    Tijdens de warming-up was meteen duidelijk, dat goed voetbal onmogelijk zou worden door de harde en gure wind die vrij spel had op veld 2.

    Al vrij snel na het begin kreeg Verburch de controle over de wedstrijd in handen en werden er gaandeweg kleine kansjes en grote kansen gecreëerd. De harde wind vormde echter een hinderlijk obstakel voor sluitende combinaties, waardoor een doelpunt aanvankelijk uitbleef. Ter Leede kwam nauwelijks in het stuk voor, maar kwam toch op voorsprong nadat de Poeldijkers in defensief opzicht gruwelijk mistastten.
    Het krachtsverschil was echter zo groot dat van enige paniek bij de Oranjehemden geen sprake was en de verdiende gelijkmaker liet zich snel optekenen. Het doelpunt deed het spel van Verburch echter niet opfleuren. De passing werd onnauwkeuriger - de vervelende wind speelde daarbij ook een rol - en de tweede bal was veel te vaak voor Ter Leede. Het spel werd eigenlijk steeds matiger en de Verburchdefensie ging ook nog eens tweemaal opzichtig in de fout: ineens prijkte een 3-1 achterstand op het scorebord ... De achterstand deed het team volledig instorten. Er was van voetbal geen sprake meer en de enige actie bestond uit schelden en vloeken op elkaar ... Een beschamende (wan)vertoning, waarbij het geloof in succes met en vertrouwen in elkaar volledig wegwaaide. De in de eerste competitiehelft zo bewierrookte Godenzonen vielen met bulderend kabaal van hun virtuele voetstukken ...

    In de rust knetterde en donderde het in de Poeldijkse kleedkamer. Het was echter niet de coach die het stenen bouwsel op haar fundamenten deed trillen, maar het was het oorverdovende gekift van spelers en kliekjes onderling. Wekenlange onderlinge irritatie, frustratie en teleurstelling kwam als een vuurspuwende vulkaan tot eruptie.
    Verburch kwam met gezichten als oorwurmen het veld op voor de tweede helft en het inmiddels loodgrijze wolkendek boven Sportpark Roodemolen maakte het desolate sfeerbeeld compleet.

    Maar tot grote opluchting van het Poeldijkse Legioen werd de grimmigheid nu wel omgezet in voetbal. Door de wissels was het elftal weer in de bijna sterkste opstelling aanwezig en waren automatismen weer terug. En ook het vertrouwen in elkaar was terug. De combinaties begonnen weer te lopen en Ter Leede werd diep op eigen helft teruggedrongen. De duels werden nu wel allemaal gewonnen door de Oranjehemden, hetgeen een totale omslag was ten opzichte van de eerste helft.
    De fenomenale 3-2 - na een korte corner soleerde Verburch staand op de achterlijn met chirurgische precisie langs drie man om vervolgens de Sassenheimse goalie in de korte hoek te verschalken - gaf Verburch hoop en liet Ter Leede in vrees achter. De Poeldijkers blaakten ineens van zelfvertrouwen en slechtten de Sassenheimse defensie in rap tempo. De gelijkmakende 3-3 was logisch gezien de Poeldijkse overmacht en ook de 3-4 uit een terechte strafschop was voor de hand liggend.
    De Oranjehemden kwamen op stoom en creëerden fraaie “200%”-kansen die echter niet benut werden.
    Inmiddels begon het de regenen en te hagelen en even was Verburch niet bij de les. Na wederom matig defensief werk werd Ter Leede alle kans geboden om de 4-4 in het lege doel te schieten, maar die levensgrote kans werd verprutst. De gelijkmaker zou ook zeer onverdiend zijn geweest
    Ter Leede gooide in de slotfase alle beschikbare aanvallende capaciteit naar voren en er ontstond een grimmige eindfase met veel verbaal geweld, veel overtredingen en veel opgewonden standjes. Verburch bleef voetballend vrij eenvoudig overeind.
    In de blessuretijd werd de wederopstanding beloond en bekroond met een even prachtige als dikverdiende 3-5 ...

    Verburch zegevierde in een wedstrijd met twee gezichten: heel slecht in de eerste helft en goed in de tweede helft. De Oranjehemden herpakten zich net op tijd, hoewel daar een bijzondere aanvliegroute voor nodig was ...