• Verburch JO15-2 krijgt deksel op de neus

    1 dec 2019
  • Het reizend circus van Verburch JO15-2 verliet zaterdag het Westlandse grondgebied om in Hoek van Holland aan te treden tegen de lokale helden van de Hoekse Voetbal Club, HVC’10. HVC’10 uit is altijd lastig en dat bleek eens te meer …
    De entourage op Sportpark De Rondgang was perfect: een fel schijnende, laagstaande winterzon, een berijpt veld met nepsprieten, windstil en een fris temperatuurtje. Heerlijk voetbalweer.
    Verburch moest winnen om de laatste strohalm te kunnen pakken voor promotie en die boodschap was aangekomen bij de mannen. Met veel passie begonnen de Oranjehemden aan de strijd en lieten redelijk voetbal zien. Af en toe lukte het een combinatie over meerdere schijven op te zetten. Helaas was er te weinig stootkracht voorin om gevaar te kunnen stichten, waardoor er een licht veldoverwicht was zonder in de buurt van de Hoekse goalie te geraken. De Hoekenezen creëerden evenmin iets. Het spel vloog op en neer met overal op het veld duels, waarbij Verburch net iets te vaak het onderspit moest delven.
    HVC’10 kwam uit het niets op voorsprong toen de Poeldijkse goalie een lastige, natte bal - tegen de zon inkijkend - uit de handen liet glibberen. Het speeltuig rolde pardoes voor de voeten van de meegelopen Hoekse aanvaller en die twijfelde geen seconde… de hamvraag was wel: waar waren de Poeldijkse verdedigers ?
    En het werd nog erger voor Verburch door opnieuw een defensief slippertje. In een tijdsbestek van vijf minuten was er een 2-0 achterstand.
    De Poeldijkers waren aangeslagen en vervielen in het oude verhaal: de bal veelal lukraak naar voren schieten zonder enig overleg of idee. Veel balverlies derhalve en daar profiteerde HVC’10 dankbaar van. De defensie van Verburch oogde kwetsbaar bij de Hoekse aanvallen en wist ternauwernood overeind te blijven.
    Aanvallend was er voor het Poeldijkse Legioen weinig te genieten. Slechts bij hoekschoppen wist Verburch wat gevaar te stichten. Die leverden echter niets op en de frustratie begon de Poeldijkers parten te spelen, waardoor het spel er niet beter op werd.
    Het potje kabbelde op de rust aan met een 2-0 stand.
    In het begin van de tweede helft was meteen duidelijk dat het tactische plan van de Oranjehemden niet klopte. De Poeldijkers liepen veel te veel achter de Hoekenezen aan. De druk kwam zwaar op de defensie van Verburch te liggen, maar die bleef gelukkig fier overeind. Maar een deel van het Poeldijkse keurkorps leek een beetje bangig in de duels en dan wordt het lastig voetballen als team. Verburch kwam aanvankelijk nauwelijks van de eigen helft af.
    De Poeldijkse goalie hield - gelukkig - met enkele puike reddingen Verburch’s hoop levend. Die hoop kreeg zelfs nog wat glans toen Verburch de aansluittreffer maakte. Een wonderschone, gevoelvolle chip over de volstrekt kansloze Hoekse doelman heen. Een juweeltje !
    Zou het dan toch nog ? Neen ... HVC sloeg vrij snel terug door een hoekschop - even vrijstaand als fraai - in te koppen. De 3-1 was eigenlijk de “Vorentscheidung”. Verburch liet de kopjes hangen en viel als team uit elkaar.
    De Hoekenezen overliepen de Oranjehemden en bouwden de score uit naar 5-1 .... Een pijnlijke nederlaag derhalve voor Poeldijks hoop in bange dagen.

    De eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat er weinig op de score aan de merken viel. De Hoekenezen waren slimmer, fitter, completer en vaardiger.
    Door de dikke nederlaag zijn alle illusies en ambities aan barrels geschoten. De laatste twee poulewedstrijden zijn slechts voor de statistieken. Na de winterstop gewoon weer bij het begin beginnen en in de tussentijd hard trainen …
rfwbs-slide