• In aanloop naar de wedstrijd van zaterdag 10 december liep de spanning bij de mannen van JO16-1 steeds een beetje hoger op. Al  17 wedstrijden ongeslagen en daarmee zicht op het kampioenschap. Maar eerst het gedoodverfde Skillz nog verslaan. Dat was in de hele competitie nog niemand gelukt.
    Op zaterdag 26 november werd na een wedstrijd met wat overtredingen en een scheids die zijn scheidsrechter fluit niet kon vinden,  2-1 van Skillz gewonnen.
    En daarmee lag de weg naar het kampioenschap volledig open. Er moest nog wel even van Wilhelmus gewonnen worden. Gelijk spel zou nog geen zekerheid geven.

    Op zaterdag 3 december, werd de snijdende kou getrotseerd door het team en de altijd enthousiaste aanwezige supporters.
    De spanning was van de koppen af te lezen.
    De eerste helft scoorde onze oranjehemden vrij snel 1-0. Nu volhouden en nog een doelpuntje erbij. Maar dat viel niet helemaal mee.
    Na ietsje opgewarmd te zijn in de rust, weer die kou in en aan de bak.
    De druk liep op. Het was even een rommeltje voor de goal van ons Verburch. Opeens een schot, de goalie strekte zich zo ver mogelijk uit....Maar zijn armen konden er net niet bij. En zo werd het 1-1.
    Onze mannen bleven strijden en konden er nog ééntje scoren. Maar de fanatieke grensrechter, zag buitenspel. En zo bleef het tot het laatst toe 1-1 en gingen we met een gelijkspel het veld af.
    Waarna we, voor deze keer zonder douche,  in vliegende vaart terug naar huis reden om ons daar voor de TV te nestelen voor nog een spannende wedstrijd van het andere Oranje team, ons Nederlands elftal tegen Amerika. Die avond kon een ieder met een tevreden gevoel de oogjes sluiten en dromen van wat de komende week zou brengen.
    Er werd zo normaal mogelijk getraind zonder enige druk op de mannen te leggen. Er werd nog wat geanalyseerd maar daar bleef het wel bij.
    Vooral geen spanning en niet te veel thuis over praten, raadde de trainer de ouders aan. De trainer wilde de jongens zo relaxed mogelijk houden.
    Op donderdag de laatste training. Vlak daarvoor liet de keeper iedereen nog even schrikken. Hij was aangereden. Gelukkig viel het letsel mee, maar keepen ging hem niet worden. Verburch beschikt over meerdere keepers van goeie kwaliteit en deze werden dan ook direct opgeroepen.
    Vrijdag 9 december begon de spanning toch wel aardig op te lopen. Want eerst moest die vrijdagavond het Nederlands elftal de kwart finale tegen Argentinië spelen.
    Na een zinderend spannende wedstrijd verloren "ze" met penalty's.  Nederland ging in deceptie naar huis.
    Jammer voor hen .... maar er was hoop van een ander strijdend oranje team. Allemaal snel na de wedstrijd naar bed om fit te zijn voor de volgende ochtend.

     


    Zaterdag 10 december was daar dan de kampioenswedstrijd tegen Die Hage.
    Spannend was het want wat zou Skillz tegen Wilhelmus doen deze zaterdag. Skillz zou bijna wel zeker gaan winnen van Wilhelmus. En dus moest Verburch sowieso de winst binnen halen. Dan zou Skillz verslagen zijn.
    De spelersgroep kwam vol energie het heilige gras van de Verburch Arena opgelopen.
    Vele familieleden en vrienden stonden in grote getalen langs lijn. Onder luid gejoel, oranje rook en applaus begonnen onze oranjehelden aan hun wedstrijd.
    Het was opnieuw een koude ochtend. Maar de strijd werd op het hoofdveld van Verburch gestreden en de koukleuners van het publiek konden vanuit de kantine de wedstrijd goed volgen. De afgeharde kijkers bleven met dikke jas en muts, langs de lijn en schreeuwden "onze" jongens luidkeels toe.
    Bij rust stond er 2-0 op het scorebord en gingen de jongens met een goed gevoel aan de thee ( o nee limonade)
    Zowel publiek als spelers warmden zich een beetje op  en zo kon na rust de eindsprint beginnen.
    Het werd 3-0 en 4-0.
    Het bleef een mooie wedstrijd om te zien. Die Haghe gaf niet op en bleef strijd leveren. Waardoor Verburch er niet te makkelijk over kon gaan denken. Er waren een paar prachtige kansen aan beide zijden.
    De spelers die voor rust de wedstrijd vol spanning vanuit de dug-out beleefde werden door de trainer ingezet voor spelers die de dienst hadden bewezen
    Nog een prachtige goal volgde. Het werd 5-0.
    Het wachten was op het eindsignaal van de scheids. Die de hele wedstrijd eerlijk en betrouwbaar gefloten had. Daar kon het Spaanse scheidsrechtertje van de WK wedstrijd, Nederland-Argentinie nog een voorbeeld aan nemen.
    Maar daar was dan toch het prachtige geluid van de scheidsrechter fluit.
    En het werd "JUICHEN" !!!
    Applaus van het publiek, het vuurwerk ontplofte, opnieuw een gordijn van oranje rook steeg op. Wat een ontlading.


    Voorzitter Hans Mieog pakte het moment en kwam met microfoon het veld op. Hij riep iedere speler met naam naar voren.
    Er waren bloemen vanuit de club. En de ouders hadden onderling shirts ĺaten bedrukken met de tekst:" JO16-1 kampioen hoofdklasse 2022", en een mooi aandenken in de vorm van een foto.
    In de kleedkamer was het feest compleet. Trainer Martijn had  een extra setje kleding meegebracht want het kon nog wel eens een waterfestijn worden in de kleedkamer.
    Toen trainer Martijn even  later de kantine  kwam binnen lopen, had hij een ander setje kleding aan en natte haren.  Er was in de kleedkamer te grazen genomen door de spelers,  Iets met een emmer koud water... ???
    In de kantine klonk het "we are the champions" luid.
    De spelers werden getrakteerd op een drankje en grote schalen Patat.
    Het was genieten voor een ieder.
    Het team JO16-1 heeft zich onder leiding van trainer Martijn, assistent trainer Niels en leider Ron, ontwikkeld tot een heus topteam met mooie kwaliteiten wat na de winterstop promoveert naar de zesde divisie.
    Maar wat ook zeker niet minder belangrijk is, is de geweldige sfeer binnen deze groep jongens.

    Het is een vriendenteam op topniveau.
    Wij als ouders zijn supertrots op onze zoons.
    Nu op naar kerst en oud en nieuw.
    JO16-1 wenst iedereen hele fijne kerstdagen en een sportief 2023.