• Verburch JO17-2 behaalt letterlijk een zwaarbevochten zege

    22 feb 2020
  • Zaterdag stond er voor Verburch JO17-2 een inhaalwedstrijd tegen het dit jaar 100-jarige HVV Laakkwartier op het programma. Typisch zo’n uitwedstrijd waar je met herfstachtig, stormachtig en regenachtig weer aan het begin van een schoolvakantieweek denkt van: hmmm, moet dat nu echt ... ?
    Maar ondanks die gedachten was Het Poeldijkse Legioen met velen naar het Haagse Laakkwartier afgereisd voor het onvervalste degradatieduel.
    In den beginne had Verburch het lastig met “Lakwa”. De Hagenezen gingen beter met de omstandigheden - de stormachtige wind - om en bovendien had het carnavalsfeest op vrijdagavond een zware wissel getrokken op de alertheid van een aantal van de Oranjehemden. Binnen tien minuten legde de referee de bal voor drie vrije trappen op de rand van de zestien van Verburch. Deels onterecht, maar deels ook wel terecht door het fletse optreden van Verburch.
    Gevaar leverden de spelhervattingen niet op, maar ze schudden de Oranjehemden wel wakker. Verburch begon beter te voetballen en wist een paar kansjes te creëren.
    Na de wissels halverwege de eerste helft begon het spel van de Poeldijkers nog beter te lopen en Laakkwartier kwam wat onder druk te staan. De slordigheden namen toe aan Haagse kant en bij één van die momenten pikte het Poeldijkse middenveld de bal vroeg op en met een gevoelvolle chip werd de Haagse goalie verschalkt. Een fraaie treffer.
    Verburch zette na de voorsprong aan voor een grotere voorsprong en er waren diverse kansen. Tot een doelpunt leidde het niet. Sterker nog, het werd zelfs gelijk ... een Haagse vrije trap werd slecht verwerkt door de Poeldijkse defensie, waarna het buitenkansje simpel kon worden benut.
    Maar Verburch ging na de tegenvaller door met redelijk verzorgd voetbal voor zover dat mogelijk was met de onvoorspelbare windvlagen.
    Na een fraaie aanvalsopzet over diverse schijven rondde Verburch even beheerst als doeltreffend af en kwam weer op voorsprong. En ook nu zetten de Oranjehemden aan voor een vergroting van de voorsprong. Kansen waren er voldoende, maar onder andere door uitstekend keeperswerk van de Haagse goalie kwam er geen derde Poeldijks doelpunt.
    De rust brak aan met een 1-2 stand in het voordeel van Verburch, een verdiende voorsprong.
    Meteen vanaf de aftrap was duidelijk dat het een andere wedstrijd zou worden in de tweede helft. De stormachtige wind was in kracht toegenomen en draaide alle richtingen uit en in het veld nam de vinnigheid toe en ging met de minuut steeds verder op weg naar grimmigheid.
    “Lakwa” zette aan en de behendige Haagse voorwaartsen maakten het de Poeldijkse defensie knap lastig. Dat kwam gedeeltelijk ook doordat de organisatie bij Verburch niet optimaal was. Toch liet Verburch het best verzorgde spel zien, maar ook nu stond het vizier niet helemaal op scherp.
    De onderlinge duels werden steeds grimmiger en de referee had de handen vol aan het degradatiegevecht. Verburch kwam met tien man te staan na een gele kaart en die prent verhoogde de pret/sfeernatuurlijk niet op het veld.
    Bij een Poeldijkse counter ontstond een te fel man-tegen-man gevecht dat helemaal uit de hand liep. De Verburchspits deelde a la Badr Hari een ouderwetse muilpeer uit. De volkomen begrijpelijke, maar niet goed te praten gevechtsactie leverde “rood” op en Verburch moest met negen man verder.
    De wedstrijd lag minutenlang stil wegens allerlei opstootjes op het veld, door verbale bedreigingen aan spelers en bovendien moest het “Lakwa”-slachtoffer gekalmeerd worden want die was volledig buiten zinnen.
    Toen de gemoederen enigszins gekalmeerd waren, zetten de Hagenezen aan voor slotoffensief. Veel kleine, een paar grote, meestal onschuldige en soms smerige overtredingen werden gemaakt en Verburch kwam onder zware druk te staan. De Poeldijkse goalie moest eenmaal weergaloos aan de bak en redde de punten voor Verburch.
    Op slag van het eindsignaal miste Verburch nog een joekel van een counterkans: de bal hobbelde centimeters naast het doel. Het was de uitgelezen kans om de wedstrijd in het slot te gooien ...
    De frustratie en irritatie op het veld nam verder toe en toen het wederom uit de hand dreigde te lopen, deed het scheidsrechter iets heel verstandigs: hij floot voor het einde.
    Verburch behaalde een zeer zwaar bevochten zege: 1-2.

    De gemoederen waren na het laatste fluitsignaal nog niet bij alle heethoofden bedaard, waardoor het in kleedruimten even uit de hand dreigde te lopen. Gelukkig liep dat met een sisser af door adequaat ingrijpen door de begeleiding van beide teams.

    Verburch JO17-2 speelde bij vlagen goed, maar ging steeds vaker mee in het vechtvoetbal van de tegenstander en kreeg het daardoor nog lastig ook.
    Toch drie even dure als zwaarbevochten puntjes mee in de tas genomen ... De blik kan iets meer gericht worden naar boven op de ranglijst ...

    De zege van vandaag dragen we natuurlijk op aan leider Marco en teammaatje Niels, die afgelopen week wegens verhuizing afscheid hebben genomen van Verburch in het algemeen en Verburch JO17-2 in het bijzonder.