• Verburch JO17-2 behoudt ongeslagen status

    11 okt 2020
  • In de vierde competitieronde stond voor Verburch JO17-2 de wedstrijd tegen Voorwaarts Utile Dulce Combinatie (VUC) op het programma.
    Toen de spelersbus op Sportpark Het Kleine Loo arriveerde droop de mistroostigheid er vanaf. Een vrijwel verlaten complex waarbij zelfs de kleedkamers aanvankelijk op slot zaten. Voor de kleine schare meegereisde supporters was het ook even slikken: geen bakkie vooraf, niet effies gezellig kletsen ...
    Een droefgeestige en kleddernatte ambiance voor een potje juniorenvoetbal op een late zaterdagmiddag in oktober.

    In de stromende regen begon Verburch heel aardig aan de tweestrijd. De Oranjehemden namen het initiatief en probeerden met verzorgd voetbal op te bouwen. De opbouw verliep aanvankelijk aardig tot halverwege de helft van VUC. De Hagenaars hielden echter veel spelers achter de bal, waardoor Verburch moeite had om de spitsen te bereiken.
    In de loop van de eerste helft werd Verburch slordiger in de passing. Veel te veel lange ballen leidden tot veel en onnodig balverlies. De linies sloten in die fase wat minder op elkaar aan en de spitsen waren onbereikbaar door merkwaardig positiespel en door te weinig of door onmogelijke loopacties.
    Er kwamen wel wat kansjes, maar het vizier stond niet op scherp.
    De frustratie nam toe, hetgeen tot veel gemekker leidde richting de referee door een aantal Oranjehemden. Oliedom van de spelers zelf, beschamend voor Verburch als vereniging en begeleiding en funest voor het team ... een gele kaart en tien minuten tijdstraf was het logische gevolg.
    In ondertal kreeg Verburch het voor het eerst wat lastiger met VUC, maar de solide Poeldijkse defensie en goed keeperswerk voorkwamen een Haagse goal.
    Met een drijfnatte 0-0 brak de rust aan, wat voor Verburch iets te weinig was.
    Na de wissels in de rust pakten de Oranjehemden de strijd goed op. Het spel speelde zich voornamelijk op de helft van VUC af en er waren kansen voor Verburch te noteren. De Poeldijkse aanval was beter bereikbaar dan voor rust, oogde balvaster en positioneerde zich veel beter/slimmer.
    Een Poeldijks doelpunt hing in de lucht, maar er leek een fraai ingeschoten vrije trap voor nodig te zijn voor de verdiende voorsprong. De “scheids” keurde de even mooie als vermeende goal helaas af omdat ie nog niet gefloten had ... jammer, want de herkansing ging er niet in.
    En toen liep Verburch in het mes van de tegenstander. Uit een lepe, loepzuivere counter kwam VUC op voorsprong. Bij de goal zag de omschakeling er heel matig uit aan Verburchzijde.
    De onverdiende Haagse voorsprong was de aanleiding voor een aantrekkelijk laatste kwart van de wedstrijd. Verburch was duidelijk de bovenliggende partij, maar was beducht voor het Haagse counterspel. Er was veel strijd en er werd veel energie in de wedstrijd gestoken.
    De gelijkmaker door Verburch was even verdiend als logisch, maar de manier waarop de goal gevierd werd, was veelzeggend: niet te veel of te lang juichen, snel verder. Er zat immers meer in dan een gelijkspel.
    De wil om te winnen werd beloond. Na een prima aanval werd in de rebound de 1-2 binnengewerkt.
    De slotfase was eerder spannend dan goed. Een spervuur van hoekschoppen werd voor het Poeldijkse doel geslingerd, maar defensie en keeper gaven geen krimp.
    Verbaal liep de spanning wel hoog op en dan met name langs de kant. Opnieuw kreeg een Poeldijkse (wissel)speler geel na provocerend gedrag door de VUC-coach ....!?!
    In de “dying seconds” van de wedstrijd dacht Verburch de 1-3 nog binnenste prikken, maar na ampel beraad met de Haagse vlaggeniste werd de goal afgekeurd wegens buitenspel.
    De 1-2 stand bleef op het scorebord staan en werd de eindstand.

    Verburch is na de verdiende zege ongeslagen gebleven. Bij tijd en wijle was het spel best okay ... maar oei, oei, wat was het gemekker van een klein aantal spelers beschamend. Een vieze smet op de zege van vandaag ...
    Een compliment gaat nog wel uit naar de Poeldijkse vlaggenist. In de stromende regen stond “onze held” onvervaard de hele wedstrijd z’n mannetje. Toen ie na afloop de Verburchjas uit deed, bleek die jas niet alleen minimaal tien liter regenwater te hebben geabsorbeerd, waterdicht bleek ie allerminst. Tot op de bilnaad was alles nat ... en GEEN onvertogen woord of klacht daarover. Voor menige Verburchspeler een schoolvoorbeeld hoe je je zou moeten gedragen op het veld ...
rfwbs-slide