• Verburch krijgt te weinig ...

    27 sep 2020
  • Voor de tweede competitiespeelronde verzamelden de Oranjehemden zich op de Brasserskade te Delft voor de strijd tegen de Delftsche Voetbal Club (DVC).
    Voorafgaand aan de aanvang van de wedstrijd was er veel gedoe. Eerst om het digitale wedstrijdformulier en daarna over het ontbreken van de juiste spelersgegevens bij Verburch. Dat laatste mag Verburch zich als club aanrekenen en was sneu voor begeleiding en spelers. Één van de Verburch-spelers mocht daardoor niet mee doen, terwijl die toch al vele jaren lid is ... Amateurvoetbal in de meest letterlijke zin van het woord.
    Maar goed, de toon was gezet nog voordat de bal een centimeter had gerold.

    Beide teams begonnen aftastend aan de wedstrijd, waarbij vrijwel meteen duidelijk werd dat Verburch de duels een beetje “half” in ging. Daarnaast was er weinig rust aan de bal waardoor er in de passing veel balverlies was aan Poeldijkse zijde.
    DVC had evenveel balbezit en evenveel balverlies als Verburch en kwam eveneens moeilijk tot een goed lopende aanval. En als de bal al in de buurt van het Poeldijkse doel kwam, dan heerste de Poeldijkse goalie als een Vorst over het doelgebied.
    Gaandeweg de eerste helft creëerden de Oranjehemden enkele goede kansen, maar het Poeldijkse vizier stond niet op scherp en bovendien redde de DVC-goalie een aantal keer fantastisch.
    Met een 0-0 ruststand kon de neutrale toeschouwer wel leven, hoewel Verburch daarmee ietsiepietsie te weinig kreeg.

    In de tweede helft stond er een steviger Verburch op het veld. Duels werden met veel meer energie ingegaan en het spel was wat rustiger en iets nauwkeuriger.
    Het was de opmaat voor een qua voetbal leuke en reuze spannende tweede helft.
    Verburch had het betere van het spel en brak een aantal keren vervaarlijk door de Delftse defensie. Helaas had een deel van de Poeldijkse aanvallers moeite met hun techniek en stonden diverse keren niet op de juiste plek, waardoor de beloning lang uitbleef.
    Er kwamen steeds meer halve en hele kansen voor de Oranjehemden en na een uurtje spelen, prijkte de 0-1 voor Verburch op het scorebord. Een prima uitgespeeld doelpunt.
    DVC oogde aangeslagen en leek rijp voor de sloop, maar het pakte anders uit. Luttele minuten na de zwaar bevochten voorsprong gaf Verburch het voordeel knullig weg. Op het middenveld greep Verburch niet in, waardoor de Delftse spits in stelling kon worden gebracht voor de enige echte kans in de wedstrijd voor DVC. De Delftse goalgetter rondde knap en gedecideerd af: 1-1.
    En toen gebeurde er iets bijzonders in en rond het veld. De Delftse aanhang liet zich verbaal nogal gelden en de Delftse referee raakte het spoor daardoor volledig bijster. Dat was jammer, want tot aan de 1-1 was het fluitwerk okay.
    Het geschreeuw en gejoel zorgde tot veelal late en vaak onbegrijpelijke beslissingen, maar aanvankelijk leken de spelers het koppie - met moeite, het zij gezegd - erbij te houden.
    Maar het ging toch fout ... een uitstekende aanval van Verburch leverde een glaszuiver doelpunt op. De Delftse grensrechter hield de vlag laag, de toeschouwers klapten voor de goal en DVC rolde de bal al naar de middenstip toen plots het fluitje klonk voor buitenspel ... Laten we het “bijzonder“ noemen ...
    De frustratie In het veld bereikte het kookpunt en leidde tot een rode kaart voor een Poeldijker.
    Met tien man moest het laatste kwart van de wedstrijd gespeeld worden en door de wijze van fluiten stonden de Oranjehemden eigenlijk tegen twaalf man te voetballen.
    Dat ging de mannen eerlijk gezegd goed af. De beste kansen waren voor het tiental van Verburch, maar lat en prima keeperswerk van de Delftse goalie stonden een verdiend Poeldijks doelpunt in de weg.
    Het bleef 1-1 en dat was dan ook de eindstand.
    Na het laatste fluitsignaal - rijkelijk vroeg gefloten overigens want volgens zowel DVC als Verburch aanhangers waren er nog de nodige minuten te spelen - barstte het verbale geweld binnen en buiten de lijnen los. Een sneue vertoning ...

    Er ging tijdens de wedstrijd van alles mis: de onderlinge communicatie moet echt veel beter en het mag ook wel wat scherper en wat slimmer allemaal. Maar er ging bij vlagen ook veel goed. De werklust was prima en met tien tegen twaalf een punt over de streep trekken is een goede teamprestatie.
    Genoeg dus om op verder te bouwen richting komende wedstrijden.
    Met meer focus op het eigen spel en veel minder focus op tegenstander en scheidsrechter kan er nog veel bereikt en gewonnen worden ....
rfwbs-slide