• Voetbal kan wreed zijn ...

    1 dec 2019
  • Zaterdag 30 november stond al wekenlang roodomcirkeld in de agenda van Verburch JO17-2. Het was de dag van de allesbeslissende wedstrijd tegen HBS, de directe concurrent voor promotie. D-day dus.
    Het fraaie affiche trok drommen toeschouwers naar Sportpark Craeyenhout, er was een fotograaf en de hoofdrolspelers van zowel HBS als Verburch stonden met strakke koppies op de kunstgrasmat. Kortom, het knetterde, spetterde en zinderde op “Craeyenhout”.
    Verburch kwam goed uit de startblokken en greep meteen het initiatief. Het tempo werd hoog gehouden en met gevarieerd spel legden de Oranjehemden HBS haar wil op. De Hagenaars werden stevig onder druk gezet, maar stonden defensief hun mannetje. Het was voor Verburch niet eenvoudig een gaatje te vinden in de hechte Haagse defensie. Niet voor niets betekent HBS “Houdt Braef Stant”.
    Halverwege het eerste bedrijf kwamen er toch wat kansen voor Verburch, maar waar tijdens trainingen de bal soms door doelnet of achtervanghek wordt gerost was de afronding nu niet meedogenloos genoeg.
    De Haagse goalie wist met enkele puike reddingen zijn doel schoon te houden. Zelfs een mispeer van een eigen HBS-speler op korte afstand van het eigen HBS-doel werd met een katachtige reflex door hem gekeerd.
    Verburch had volledige controle over de wedstrijd en HBS kwam in aanvallend opzicht geheel niet in het stuk voor.
    Toch werd het voor Verburch steeds lastiger om tot kansen te komen. Te vaak werd de lange bal gegeven die door de mêlee van spelers rond de Haagse ''zestien'' onbruikbaar was en de middenvelders liepen de kleine ruimtes zelf dicht door te kort tegen de voorwaartsen aan te plakken.
    De leuke eerste helft werd afgesloten zoals die begon: 0-0. Het goede spel gaf het Poeldijkse Legioen voldoende aanleiding om de tweede helft met vertrouwen tegemoet te zien.
    Met een goed gevoel begon Verburch aan de tweede helft en opnieuw waren de Oranjehemden de bovenliggende partij. Kansen creëeren bleef lastig, maar ze waren er wel. Helaas kwam het niet tot een dikverdiend doelpunt. Verburch vergat zichzelf te belonen voor het harde werken en het goede spel.
    Toch was het spelbeeld wel ietsje anders dan voor rust. Verburch stond in een nieuwe opstellingsvariant op het veld en dat was qua afstemming niet optimaal. Een moment van miscommunicatie gekoppeld aan een klein defensief slippertje deed Verburch de das om: de enige kans tot dan toe werd door HBS even fraai als feilloos binnen gewerkt.
    De mokerslag kwam keihard aan bij Verburch ... De Poeldijkers kregen de kans niet eens om te herstellen van de mentale tik want de Hagenaars deelden razendsnel de genadeklap uit door 2-0 binnen te schieten.
    Oei, oei, wat is voetbal soms wreed !
    Verburch gooide nog alle beschikbare aanvalscapaciteit in de strijd en probeerde vertwijfeld met alles-of-niets-voetbal te redden wat er te redden viel, maar het werd “niets”.
    HBS counterde zelfs naar een 4-0 eindstand.

    Wat een domper. Verburch was veel sterker en beter dan HBS en had “recht” op de winst. Het zoet van de overwinning mochten de Oranjehemden echter niet smaken ...
    De kans op promotie lijkt door de zure nederlaag verkeken. Jammer, maar helaas.
rfwbs-slide