• Zegevierend Verburch JO13-2 is dodelijk effectief

    13 sep 2017
  • Afgelopen zaterdag trok de spelerscaravaan van Verburch JO13-2 door een verzopen landschap richting Bodegraven. De wedstrijden op Sportpark De Broekvelden waren veelal afgekeurd, maar speciaal voor de Westlandse gasten ging de wedstrijd tegen thuisclub ROHDA'76 op de kunstgrasmat toch door. En dat was heel goed mogelijk: het veld was prima en door het doorgebroken zonnetje was het er zelfs aangenaam toeven.
    Vanaf het eerste fluitsignaal van de goed fluitende arbiter nam ROHDA'76 meteen het initiatief. De Blauwwitten deden hun naam eer aan en gingen Recht Op Het Doel Af van de Oranjehemden. De aanvalsdrift leidde echter nauwelijks tot doelrijpe kansen, want de Poeldijkse defensie stond goed.
    Verburch maakte het zichzelf daarbij moeilijk door slordig met het eigen balbezit om te gaan. Vooral de voorhoede leed veel balverlies en kon de bal maar niet vasthouden.
    De eerste doelrijpe kans was halverwege de eerste helft voor ROHDA'76, maar de doelpoging spatte uiteen op de lat van Verburch.
    Vlak voor rust kwam Verburch uit het niets op voorsprong. Het was eigenlijk de eerste keer dat een aanvalsopzet de Poeldijkers in de buurt van het zestienmetergebied van ROHDA'76 kwam en met een even fraaie als verwoestende wreeftrap van Koen sloeg het leder als een bom in het doel. Dat daarbij de tandenbeugel van de doelpuntenmaker afbrak, mocht de pret niet drukken.
    Met veel passie en strijd werd de minieme voorsprong de rust in gesleept.
    Na de ranja nam Verburch aanvankelijk het initiatief over en eventjes werd er een periode op de helft van ROHDA'76 gespeeld. Door met wat meer durf te spelen en vooral door wat rustiger aan de bal te zijn, kwam de 0-2 op het scorebord toen een niet al te moeilijk schot door de ROHDA'76- keepster volledig verkeerd getaxeerd werd.
    Maar gek genoeg betekende de 0-2 een totale omslag in de wedstrijd.
    De Blauwwitten stroopten hun de mouwen op voor een offensief en de Oranjehemden hadden daar nauwelijks een antwoord op. Verburch werd min of meer overlopen en wist zich geen raad met het opportunistische spel van de tegenstrever.
    De 1-2 was even logisch als verdiend te noemen en toen vrij snel daarna ook nog eens de 2-2 op het bord kwam, leek Verburch rijp voor de sloop.
    De aanvalsgolven raasden als een soort van Orkaan Irma op het Poeldijkse doel af, maar krakend en piepend bleef de Poeldijkse defensie overeind. De Poeldijkse goalie mocht daarbij uitgroeien tot \"man of the match\".
    En toen gebeurde het ongelofelijke: uit een spaarzame aanval counterde Verburch naar 2-3 ...
    Na de hernieuwde voorsprong knetterde het pas echt op het veld. ROHDA'76 zette aan voor een slotoffensief, Verburch vocht met leeuwenmoed en de Weergoden lieten het donderen en knetteren ... Een episch decor, maar het veranderde niets meer aan de stand. Die was en bleef 2-3 voor Verburch.

    Door een dodelijke effectiviteit - drie doelpunten uit drie kansen - en door keihard te werken als team sleepte Verburch JO13-2 drie punten binnen.
    Die effectiviteit en passie is een mooi vertrekpunt om van daaruit aan het spel te gaan werken.
rfwbs-slide